Dit was 2014 ...

Het jaar loopt op zijn einde dus is het tijd om eens terug te blikken op het afgelopen jaar.  De rode lijn door mijn keuken was dit jaar vooral de exotische keukens (Mexicaans, Indisch, Aziatisch, Peruaans) en gezonde voeding geweest.  De helft van de week stond en staat er wel iets exotisch op het menu.  Gewoon omdat deze gerechten zoveel meer smaak, kleur en geur geven.  Ze zijn een echte streling voor alle zintuigen.  Daarnaast ben ik ook gezonder gaan eten en leven.  Meer oog hebben voor gezonde voeding en een gezondere levensstijl.  Hieronder de kookboeken die ik dit jaar het meeste gebruikt heb.

Dit jaar heb ik terug echte pareltjes van restaurants bezocht en heb ik vele culinaire hoogtepunten mogen beleven.  Hier onder mijn top 10 van 2014:


1. 't Zilte**
Al enkele jaren was Pure C mijn absolute nr 1.  Het was een tijdje zoeken naar een kok die Syrco en Sergio konden evenaren.  Met Viki Geunes heb ik die eindelijk gevonden.  De gerechten, de wijnen en het interieur waren van een zeer hoog niveau!  De gerechten waren een streling voor het oog en zaten vol smaak.  Mijn absolute nr 1 van dit jaar!

2. Pure C*
Eigenlijk moet Pure C op een gedeelde eerste plaats staan want ook dit jaar had ik een fantastisch bezoek bij hen.  Syrco is een echte tovenaar want telkens tovert hij nieuwe frisse gerechtjes op jouw bord.  Zijn kaart wisselt constant en dit is ook iets dat ik apprecieer.  Ik kijk al uit naar mijn bezoek in 2015.  Mijn favoriete chef!

3. Benoit & Bernard De Witte*
Het Zuiden van Frankrijk in Vlaanderen.  Dat is wat Benoit en Bernard ons brengen.  Het interieur, de tuin en de frisse gerechten laten je zo wegdromen naar mooie oorden.  Vorig jaar scoorden ze al hoog in mijn top 10 en ook dit jaar staan ze zeer hoog genoteerd.  Dit wil genoeg zeggen.  Dat betekend dat ze in 2015 terug op mijn agenda staan.

4. Pollen Street Social*
Dinner by Heston Blumenthal is een groot restaurant, terwijl Pollen Street Social een gezelliger restaurant is.  Het interieur bestaat uit veel houtwerk, wat altijd een gevoel van warmte creëert.  Ook de bediening was hartelijker.  Meer mijn ding dus.  Ook de hapjes en gerechten heerlijk en verfrissend.

5. De Kromme Watergang**
Samen met The Jane stond De Kromme Watergang op het hoogste schavot om dit jaar te bezoeken.  Edwin Vinke werkt veel met wat de zee hem biedt.  Als je weet dat ik hou van die zilte smaak, dan weet je ook direct dat ik een geweldige lunch had in DKW.

6. Vintage Signé Nuance
Thierry Theys heeft al enkele jaren zijn twee sterren restaurant 'Nuance'.  Sinds dit jaar heeft hij ook een bistro.  Hij liet een oude hoeve omtoveren tot een modern restaurant.  Die dag was het lekker warm en mochten we op het gezellige terras plaats nemen.  Hij brengt moderne versies van klassiekers.  De kaart is misschien wel aan de prijzige kant voor een bistro te zijn.  Maar in ruil daarvoor krijg je wel lekkere volumineuze gerechten.  'Bistro' is ook maar een benaming hé.  Zolang het maar lekker is!

7. Andina
Normaal kwamen we op maandag naar huis, maar door een treinstaking moesten we nog een dagje langer blijven in Londen.  En omdat een mens toch moet eten, deden we dus nog een restaurantje aan.  We kozen voor Andina, een Peruaanse keuken.  Een ware ontdekking!  De smaken, geuren en kleuren van de kleine gerechtjes waren ongelooflijk!  Wij zaten in de kelder te dineren en deze was zeer mooi ingericht.  Terug met houtwerk en gele/oranje kleuren.  Terug een warm en knus gevoel.  De Peruaanse keuken komt nog maar juist op en is nog voor vele mensen onbekend.  Als je de kans hebt, ga er dan zeker eens eten!

8. Dinner by Heston Blumenthal**
Heston Blumenthal, een naam die in de culinaire geschiedenisboeken mag staan.  Ik wou wel eens weten waarom het op de vijfde plaats staat in de San Pellegrino - The World's 50 Best Restaurants.  Het restaurant bevindt zich in het gracieuze Mandarin Oriental Hyde Park hotel.  Ik ben nog niet in zijn paradepaardje 'The Fat Duck' geweest, maar ik denk dat het eten van beide restaurants niet te vergelijken is.  Terwijl het eten in TFD moleculair is, is het eten in DbyHB klassiek.  Hij brengt klassieke gerechten in een eigentijdse versie.  Een verdiende vijfde plaats?  Het restaurant en de gerechten zijn super, maar ik denk dat de vijfde plaats meer te zien heeft met de internationale allure en de hype.  In het najaar 2015 staat in elk geval The Fat Duck al op het programma!

9. The Jane*
Op de dag dat de reservaties opengingen had ik juist de nacht gedaan.  Mijn plan was om tegen 10u op te staan, snel een reservatie te doen en terug te gaan slapen.  Enkele uren nadien zat ik nog steeds aan mijn computer.  Gelukkig had ik toch een reservatie kunnen maken.  Het totaal concept is fantastisch: de keuken als altaar, de glasramen, de verlichting, de bar, ...  Daar eten is een ganse belevenis.  Dikke pluim voor Nick Bril en Sergio!

10. Fleur De Lin
Met Fleur De Lin sluit ik het jaar af.  Op het moment dat dit artikel verschijnt ben ik er dus nog niet gaan eten.  Wat staat FDL hier dan al op dit lijstje te doen?  Gewoon omdat ik er veel van verwacht en ik wel denk dat ze die verwachtingen gaan inlossen.  In de reviews lees je niets dan alleen maar lof over hen.  Vorig jaar had ik Cuines 33 ook al op voorhand in mijn lijstje opgenomen en het is een van mijn favorieten geworden.  Ik denk dus dat mijn voorgevoel ook wel juist zit.

Photo by Fleur De Lin

In 2014 heb ik ook 2 culinaire festivals gedaan (Antwerpen Proeft en Barrio Cantina).  Antwerpen Proeft vond plaats op een mooie setting en presenteerde lekkere gerechtjes.  Maar Barrio Cantina stak er echt wel bovenuit.  De gezellige kraampjes, het entertainment, de smaakvolle streetfood, het zonnetje, ...  Alles klopte gewoon!  En ik ben blijkbaar niet de enige die er zot van is want volgend jaar strijken de omgebouwde trucks al in het voorjaar naar Gent.  Zeker al iets om naar uit te kijken! Mooie culinaire momenten waar ik nog met plezier aan terug denk.  Ondertussen al mijn lijstje voor 2015 aan het maken en er staan al enkele pareltjes tussen :) Ik kan al amper wachten!

Dinner by Heston Blumenthal

Elk jaar ga ik mijn jeugdvriend Tom in Londen bezoeken en dan gaan we steeds enkele restaurants bezoeken.  Twee jaar geleden hebben we The Ledbury gedaan en dit jaar stonden onder andere Dinner by Heston Blumenthal en Pollen Street Social op het programma.  Toen ik op vrijdagvoormiddag in Londen aankwam, zijn we meteen de metro opgesprongen richting het Mandarin Oriental hotel, waar Dinner gehuisvest is.  Via de ingang van het hotel kwamen we in de bar van het restaurant en werden we verder begeleidt naar een tafeltje dat een mooi uitzicht bood op Hyde Park.  Het restaurant bestaat uit hout en leder als voornaamste materialen.  Je hebt ook een mooi zicht op de activiteiten in de keuken.

Photo by Levana

Photo by Mandarin Hotel

We hadden grote verwachtingen want het was een restaurant van H.B., het heeft 2 sterren en in de San Pellegrino Worlds 50 Best Restaurants-lijst is het van plaats 9 in 2012 (nieuwkomer) al opgeklommen naar plaats 5 in 2014.  Normaal dus dat we grote verwachtingen hadden.  Is het echt de nr 5 van de wereld of een hype?

Ashley Palmer-Watts & Heston Blumenthal

Bij Dinner kan je van de kaart kiezen of een lunchmenu nemen.  Ook al had ik wel zin om eens van het bekendste gerecht van Dinner te proeven (Meat Fruit), toch hebben we gekozen voor het lunchmenu.  Het lunchmenu bestond uit 3 gangen voor 38£ en met 3 glazen wijn kwam er nog eens 22,5£ bij.

Meat Fruit

Lunch menu

We begonnen met een glaasje champagne en dit deden we zonder een hapje.  Blijkbaar werd dat daar niet gedaan.  Toch iets dat we niet gewoon zijn.  Een hapje laat je al eens proeven van de keuken en verlangen naar wat nog gaat komen.  Hier zouden we dus moeten wachten tot het voorgerecht om van de keuken te kunnen proeven.  Als voorgerecht hadden wij een ragout van varkensoor met een langzaam gekookt eitje, ansjovis en uien.  Ik had nog nooit varkensoor geproefd maar hier smaakte dit zeer lekker.  De combinatie met de fijne uitjes en het lopend eitje deden je verlangen naar meer!  Het gerecht werd begeleidt door een uitstekende Spaanse wijn: Rioja Reserva 2008, Bodega Ruconia.

Ragout van varkensoor met een langzaam gekookt eitje, ansjovis en uien

Rioja Reserva 2008, Bodega Ruconia, Spain

Het geslaagde voorgerecht deed mij al verlangen naar het hoofdgerecht.  Ik had gekozen voor de gebraden kwartel met kool.  Dit waren de fijnste kwarteltjes die ik al had gezien.  De kwartels waren ook licht gerookt en dit gaf een extra toets aan het gerecht.  En als dat nog niet genoeg was, werd alles nog eens overgoten met een heerlijke saus.  Toen ik op dit gerecht aan het wachten was, had ik in de verte een fles wijn zien staan die mij toch wel bekend voor kwam.  En ja hoor, de wijn die ik bij dit gerecht kreeg, heb ik thuis ook in mijn kelder liggen.  Het was een Chianti Classico Riserva 2011, Casale Dello Sparviero.  Goed om te weten dat ik een goede smaak heb :)  Mijn tafelgenoten hadden de Roast Pollack & Admirals Sauce gekozen.  Deze werd geserveerd met zeevenkel, erwten, sjalotten, bruine boter en kappertjes.  Ik heb mijn tafelgenoten niet horen klagen.

Gebraden kwartel met kool

Roast Pollack & Admirals Sauce, zeevenkel, erwten, sjalotten, bruine boter en kappertjes

Chianti Classico Riserva 2011, Casale Dello Sparviero, Tuscant, Italy

Als dessert had ik de Millionaire Tart.  Een taartje van gekonfijte chocolade en vanille-ijs.  Met chocolade scoor je altijd bij mij.  Niet het dessert was de ster van deze laatste gang, maar wel hetgeen wat in mijn glas kwam, namelijk een Pedro Ximenez 'Noe' 30 years, Gonzalez Byass.  Zo dik als stroop en zo hemels!  Iets wat ik niet snel zal vergeten :) Mijn tafelgenoten hadden ijs van de muskaatdruif, vergezeld van een mousse van Earl Grey tea en structuren van aardbei.  Even geproefd en het smaakte heel zacht en fris.

Millionaire tart

Muscadine ice

Als algemeen besluit kan ik zeggen dat de gerechten zeer goed bereid en smaakvol waren.  De ragout van varkensoor en de kwartel met de gerookte toets deden mij verlangen naar meer.  Wat voor mij echter de uitschieter was, waren de wijnen.  Drie van mijn lievelingswijnen die ik nu nog kan proeven als ik er aan terugdenk.  Het restaurant is zeer internationaal omdat het gehuisvest is in een hotel.  En daarom komt het volgens mij ook dat ze op nr 5 staan.  De naam Blumenthal gemengd met een internationaal publiek geeft een hype en een hoge score.  De service was zeer correct.  Men probeerde losjes over te komen door in het begin een gesprekje aan te knopen maar het bleef toch allemaal een beetje afstandelijk.  We hebben er een fijne tijd gehad en 2 sterren is volgens mij ook correct.  Plaats 5 is dan een beetje teveel van het goede.  Maar we gaan ons hoofd niet breken over de cijfertjes. Ik ga nog even nagenieten van het lekkere eten en wijnen.  En ik ga ook al even denken aan wat nog komen moet, want in het najaar van 2015 staat voor mij Blumenthal's echte nr1 op het programma: The Fat Duck!

Dinner by Hetson Blumenthal
Mandarin Oriental Hyde park
66 Knightsbridge, London SW1X7LA
Website 'Dinner by Heston Blumenthal'